დედობრივი ვალდებულებები და მათში მარგალიტების ძებნა.. 🤱🏻

დედობრივი ვალდებულებები და მათში მარგალიტების ძებნა.. 🤱🏻

ვიფიქრე დავწერ რაიმე სასარგებლოსთქო…
გავხსენი ტელეფონის ნოუთები და ვგრძნობ, როგორ მებრძვის უძილობისგან გადაქანცული ორგანიზმი..
იცით როგორი შეგრძნებაა, როდესაც ტანი არ მოგყვება მაშინ, როცა სხვა გზა არ გაქვს?
დაახლოებით ისეთივე უსუსური ხარ, როგორც მაღალი სიცხის დროს, რომ გაძალებენ წამლის დალევას.. დალიე თორემ.. და ამ თორემ-ის მიღმა უამრავი ვალდებულება და შიშის შემცველი სამი წერტილი დგას, რომელსაც შენივე ფანტაზიის განვითარებულობის შესაბამისად განავრცობ და შეასხავ ფრთებს..

სიტყვამ გაგვიტაცა და მინდა დღეს დედის დაღლაზე, ვალდებულებებსა და სიყვარულის ჯადოქრობაზე გესაუბროთ…

ხდება ხოლმე ისე , რომ ყოველდღური რუტინა, რომელსაც ვეჩვევით, გვაკარგინებს ყოველწამიერი მშვენებებით ტკბობის საშუალებას..

უძილობა ვახსენე ახლაც, რომ მექაჩება ქუთუთოებზე და ღრმა უფრსკულებში ჩაყვინთვას მიქადის, ამ დროს, რამდენი დედა გადის ამ გზას ყოველდღიურად.. მაგრამ..
მაგრამ ზუსტად იმ აზრის საპირწონედ მინდა შემოგთავაზოთ ჩემი დიდი ხნის ნაფიქრ-გაანალიზების ნაჟური.. აზრის, რომ ყველა დედა ცოდოა.. საწყალია.. “სხვისი ჭირი, ღობეს ჩხირი”- რომ არ გამოვიდეს ჩემს თავზე მსურს დაკვირვების ანალიზი მოგახსენოთ..

სულ ახლახანს შემეძინა მესამე შვილი.. ვერასდროს ვიფიქრებდი, რომ “მრავალშვიალიანი” დედა გავხდებოდი.. საზოგადოებაში და მეტადრე დედების სატკივარის ნეგატიური მხრიდან გარეკლამების გამო, სულ შიში მქონდა.. აი გავაჩენ.. ვერც დავიძინებ, დრო არ მექნება ჩემთვის.. და ათასი სხვა ფიქრი ჩამიქროლებდა ხოლმე.. მაგრამ როგორც იტყვიან.. არასდროს თქვა არასდროს..

ყველაზე საოცარი, რაც ჩემს თავს მოხდა შვილების შეძენის და ურთულესი ფიზიკური, მორალური გადაღლის ფონზე.. ამ გადაღლებზე თავს არ მოგაბეზრებთ ისედაც საზეპიროდ გვაქვს , აღმოვაჩინე, რომ ბევრად დისციპლინირებული, მშრომელი, ოპტიმისტი და მიზანდასახული გავხდი.. ოღონდ არა შვილებზე ზრუნვის სტიმულით.. არა..

პირველმა შვილმა მასწავლა საკუთარ სისუსტეებზე მაღლა დადგომა.. იმ ვალდებულებამ, რომ ღამე ჩემს გარდა მას ვერვინ გამოკვებავდა დიდი შრომისა და ბევრი ცრემლის შემდეგ, გამომიმუშავა რკინის ნებისყოფა.. რაც შემდეგ ჩემი პირადი მიზნების განხორციელებაში დიდად გამომადგა..

მეორე შვილზე 9 თვის ორსულმა ვისწავლე მანქანის ტარება, ავიღე მართვის მოწმობა (ეხლაც მახსოვს გაოგნებული მზერა საზამთრო-გადაყლაპული, რომ მივედი რუსთავის ავტოდრომზე გამოცდის ჩასაბარებლდ).

მესამე შვილზე, ორსულმა დავიწყე პროგრამირების შესწავლა.. 

შესაბამისად, მსურს, რომ დედებმა ფიზიკურ და სულიერ გადაღლას შევხედოთ სხვა მხრიდან..
“რაც არ გკლავს, გაძლიერებსს” ზუსტად, რომ ამ შემთხვევაზეა ნათქვამი..

რა თქმა უნდა, ადამიანებს გვჭირდება თანადგომა და ზოგჯერ “თავზე ხელის გადასმაც”, ასევე, თავისთავად ცხადია ჰორმონალური დისბალანსის შედეგები, რაც ჩვენზე უდიდეს გავლენას ახდენს, მაგრამ.. ზემოთ ნახსენებ თორემ-ის მიღმა სამ წერტილს მოვიშველიებ ნაკვესად.. შვილსაც ჯანმრთელი სულის აღმზრდელები ვჭირდებით..

ამიტომ ჩემო საყვარელო ადამიანებო.. ვეცადოთ, ჩვენს ერთი შეხედვით ჭაობში მარგალიტების დანახვას.. მათ მოპოვებასა და სამკაულით თავების შემკობას..

როგორ? როგორ და სიყვარულის ჯადოქრობით..
სიყვარული, ხომ უნივერსალური სიტყვაა და სთრეიჯივით ყველაფერ კარგს შეიძლება მოვარგოთ..

მახსენდება ერთი ფილმი, საუბარია იური გაგარინის გამოცდილებაზე კოსმოსში პირველად გაფრენისას.. ღია გალაქტიკაში მის ხომალდს გაუჩნდა ხმა, რუტინულად, რითმულად კაკუნის ხმა, რამაც მასზე მძიმე ემოციური ასახვა ჰპოვა.. სრულიად მარტო, ღია კოსმოსში და გაუჩერებელი კაკუნის ხმა..

როგორ გამოვიდა მდგომარეობიდან? მისი თქმით, მან ამ რუტინულ ხმისადმი შეცვალა დამოკიდებულება და შეეცადა შეეყვარებინა იგი..
იცით რა მოხდა?
ეს ხმა, ჯერ მისთვის უწყინარი გახდა, და ბოლოს მას ვეღარც კი ამჩნევდა..

ასეა ყველა რუტინული საქმე.. თუ შევეცდებით მათ შეყვარებას, ის არათუ უწყინარი, არმედ სასარგებლოც გახდება..

გისურვებთ სიყვარულს ❣️
ანი ხარაძე