„როცა სიბერე კარს შემოგვიღებს და ცხოვრების მძიმე ტვირთისაგან დაუძლურებული, შენთვის ყვავილების მოტანასაც ვეღარ შევძლებ, გახსოვდეს, რომ მე შენ ყოველთვის მეყვარები!“…

მზის ჩასვლისას, როდესაც ცა იშლება, თითქოს ყველაფერი ერთად ილექება.. სიჩუმე, რომელსაც არაფრის ხმა არღვევს, გრძნობების სიმძიმედ იქცევა.. სიყვარული ყოველთვის მარტივი…

სიყვარული  ხან თბილი სიოა, რომელიც გაზაფხულის დილასავით გვატკბობს, ხან კი ქარიშხალი, რომელიც შინაგან სამყაროს მთლიანად გვიცვლის... როგორც გრძნობა, ხან მშვიდია…