დიდოსტატის მარჯვენას ვკითხულობდი.. ვინ მოთვლის, მერამდენედ ვკითხულობ ამ დიდებულ ნაწარმოებს და ყოველ ჯერზე, ისეთ დეტალს ვპოულობ, რისთვისაც აქამდე განსაკუთრებული ყურადღება…

დილა თენდება.. სრული ქაოსი იწყება.. ვდგები, სარკეში ვიხედები.. თმას ნაზად ვისწორებ, შემდეგ კარადას ვაღებ, ტანზე ხალათს ვიცვამ და ნიღაბს ვირგებ..…

შოთა რუსთაველის „ვეფხისტყაოსანი“ არის ნაწარმოები, რომელიც ჩემთვის არამხოლოდ ისტორიის ან ლიტერატურის ნაწილია, არამედ ჩემი პირადი ემოციების, ფიქრების და ოცნებების შესატყვისიც..როდესაც…